Υγεία-ομορφία (364)

 Δελτίο Τύπου ΙΑΣΩ General   ‘’Κάλλιο προλαμβάνειν παρά θεραπεύειν»              Το ΙΑΣΩ General (Λεωφ. Μεσογείων 264)  με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, Σάββατο 7 Απριλίου, και θέλοντας να ευαισθητοποιήσει το κοινό στο θέμα της πρόληψης, προσφέρει δωρεάν έναν Προληπτικό Έλεγχο Υγείας (Check up), ο οποίος μπορεί να  πραγματοποιηθεί μέσα στον Απρίλιο κατόπιν ραντεβού . Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνήσουν για ραντεβού την Πέμπτη 5 Απριλίου και την Παρασκευή 6 Απριλίου από τις 09.00 έως τις 17.00 στο νούμερο  210 650 2015.  Ο Προληπτικός Έλεγχος Υγείας περιλαμβάνει: γενική αίματος, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, H.D.L, L.D.L, γλυκόζη, ουρία, ηλεκτροκαρδιογράφημα(ΗΚΓ), παθολογική εξέταση.   Η πρόληψη αποτελεί ζωτικής σημασίας κομμάτι για την καλή μας υγεία. Πολλές από τις ασθένειες όπως οι κακοήθειες, οι καρδιοπάθειες κ.α., μπορούν να διαγνωστούν πριν να παρουσιάσουν συμπτώματα και έτσι να αντιμετωπιστούν γρήγορα και με επιτυχία.   Μην ξεχνάτε λοιπόν το  ετήσιο check up σας!
Το κομμωτήριο IRENE βρίσκεται στο εμπορικό κέντρο του Χολαργού στην οδό Περικλέους 56 στο 2 όροφο .Η εν λόγο κύρια αν και είναι  μικρή στην  ηλικία έχει 15 χρόνια εμπειρία στο χώρο της κομμωτικής τέχνης.Τα τελευταία 8 χρόνια εργάζεται στο εμπορικό κέντρο του Χολαργού  και έχει ανοίξει το δικό της κομμωτήριο. Έχει διδάξει 5 χρόνια σε δημόσιο σχολείο. Μεταξύ άλλων, όλα αυτά τα έτη παρακολουθεί αξιόλογα σεμινάρια {  Schwarzkopf  και L"oreal } προκειμένου να ενημερώνεται σε οτιδήποτε νέα τεχνική και  σε οτιδήποτε αφορά την κομμωτική  αλλά και την αισθητική γενικότερα.Ο σκοπός της όπως δηλώνει η ίδια είναι να κατανοεί τις ανάγκες των γυναικών και να τις συμβουλεύει για την ομορφιά  παρουσιάζοντας ιδέες και προτείνοντας λύσεις ή αλλαγές που ταιριάζουν στην κάθε προσωπικότητα ξεχωριστά. Γιατί αποφασίσατε να ανοίξετε ένα κομμωτήριο στον 2ο όροφο; Ξεκίνησα να δουλεύω στο κομμωτήριο του εμπορικού για 7 χρόνια. Η κύρια που το είχε συνταξιοδοτήθηκε και έτσι παρέμεινα εδώ όπου και υπήρχε αναγνωρισιμότητα από τους πελάτες.                                                                                                                                               Αυτόν τον  καιρό ο κόσμος έχει ελαττώσει τις επισκέψεις  του στο κομμωτήριο. Όπως καταλαβαίνετε , μεσούσης της κρίσης ο κόσμος είναι πιο μαζεμένος, βέβαια οι γυναίκες δεν αφήνουν τα μαλλιά τους απεριποίητα ,θα χρησιμοποιούν   την καλή βαφή .   Τις βαφές που βρίσκεις στο κομμωτήριο δε τις βρίσκεις  στο  εμπόριο. Οι πιο νέες κοπέλες έχουν λιγοστέψει τα ισιώματα γιατί φτιάχνουν μόνες τους τα μαλλιά τους αλλά αγοράζουν υψηλής ποιότητας σαμπουάν- μάσκες και προιόντα προστασίας από την θερμότητα .   Ποιες  είναι  οι πιο ΄' δυνατές και πιο αποτελεσματικές'' θεραπείες στο κομμωτήριο που μπορεί να κάνει μια πελάτισσα. Είναι το ΜΑΎΡΟ ΧΑΒΙΆΡΙ  το οποίο κρατάει ενυδατωμένα τα μαλλιά για τουλάχιστον 3 μήνες , θεραπεία κερατίνης και το ΒΟΤΟΧ .                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               
Ευδοκία Σεκλιζιώτη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος BSc (Hons), MMedSci Διπλωματούχος Ιατρικής Σχολής Sheffield UK Επικοινωνία: 210 6537660 / 6975 793 520 Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να πίνει κανείς πράσινο τσάι εκτός από τη γευστική απόλαυση που προσφέρει. Το πράσινο τσάι βοηθά στον έλεγχο της υπέρτασης, συμβάλλει στη σωματική και ψυχική ισορροπία, ενώ η ισχυρή αντιοξειδωτική ικανότητα των κατεχινών που περιέχει επιβραδύνει τη γήρανση, βοηθώντας έτσι στην πρόληψη ασθενειών που σχετίζονται με τη γεροντική άνοια. Εκτός από αντιοξειδωτικές ουσίες, το τσάι περιέχει και άλλα πολύτιμα συστατικά όπως το κάλιο, το οποίο είναι σημαντικό για την καλή λειτουργία των κυττάρων, μαγγάνιο, ένα ιχνοστοιχείο ιδιαίτερα πολύτιμο για τα οστά και τους χόνδρους, καθώς και ριβοφλαβίνη, η οποία είναι απαραίτητη για την μετατροπή των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων και των λιπών σε ενέργεια. Το πράσινο τσάι συμβάλλει στη στοματική υγεία καθώς περιέχει φθόριο το οποίο ενισχύει το σμάλτο των δοντιών και τα προστατεύει από την τερηδόνα. Σύμφωνα με πληθυσμιακές μελέτες, το τσάι είναι η βασική διατροφική πηγή φθορίου των Άγγλων. Οι φλαβονόλες που περιέχει το πράσινο τσάι είναι εξίσου ισχυρά αντιοξειδωτικά που δρουν σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C – που επίσης περιέχεται σε μικρή ποσότητα στο πράσινο τσάι – στην ενίσχυση των ττοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων. Ακόμη, η βιταμίνη C ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και συμβάλλει στη μείωση του στρες. Τέλος, οι αντιγηραντικές ιδιότητες του πράσινου τσαγιού ενισχύονται από την παρουσία μικρής ποσότητας βιταμίνης Ε. Τα τελευταία χρόνια, το τσάι έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας λόγω των ωφέλιμων δράσεων που παρουσιάζει για την υγεία. Οι Κινέζοι γνωρίζουν το τσάι περισσότερο από 5.000 χρόνια και πολύ πριν ενσωματωθεί στην κουλτούρα της Άπω Ανατολής ως απόλαυση και τελετουργικό, το έπιναν για θεραπευτικούς λόγους. Αρχικά, το ενδιαφέρον για τις δράσεις του τσαγιού προκλήθηκε στις αρχές τις δεκαετίας του ’70 από στατιστικά στοιχεία για τη θνησιμότητα στην Ιαπωνία (περιοχή Σιζούκα) από καρκίνο του στομάχου - την πιο διαδεδομένη μορφή καρκίνου στη χώρα. Αναλύοντας τα στοιχεία για τα περιστατικά νόσων στην περιοχή, παρατηρήθηκε ότι η θνησιμότητα από όλες τις μορφές καρκίνου ήταν πολύ χαμηλότερη από το μέσο όρο. Ακολούθησαν συστηματικές πληθυσμιακές μελέτες που κατέδειξαν ότι η μόνη ουσιαστική διαφορά στον τρόπο ζωής ήταν ότι στην συγκεκριμένη επαρχία υπήρχε πολύ μεγαλύτερη κατανάλωση τσαγιού από ότι στην υπόλοιπη Ιαπωνία. Συγκρίνοντας τα ευρήματα με αντίστοιχα στοιχεία άλλων χωρών, οι ερευνητές κατέληξαν στο ότι το φαινόμενο που είχαν παρατηρήσει πιθανόν οφείλεται στο πράσινο τσάι που καταναλώνουν σχεδόν αποκλειστικά οι Ιάπωνες. Περιεκτικότητα πράσινου τσαγιού σε κατεχίνες: Στη συνέχεια ακολούθησαν εργαστηριακές μελέτες για την περιεκτικότητα διαφόρων φυσικών, χημικών ουσιών στο μαύρο και το πράσινο τσάι, τόσο για να προσδιορίσουν την ουσία στην οποία οφείλονταν οι δράσεις που είχαν παρατηρηθεί όσο και για να εντοπίσουν τη διαφορά μεταξύ μαύρου και πράσινου τσαγιού, με δεδομένο ότι παράγονται από το ίδιο φυτό, την Camellia sinensis. Έχοντας εντοπίσει τις κατεχίνες, μια ομάδα πολυφαινολών, ως μια από τις πιθανές ουσίες, οι έρευνες έδειξαν ότι ενώ οι κατεχίνες αποτελούν περίπου το 30% επί του βάρους των στεγνών φύλλων του τσαγιού, αυτό  μειώνεται περίπου σε 5-10% κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ζύμωσης στην οποία υπόκειται το μαύρο τσάι. Αντίθετα, το πράσινο τσάι υπόκειται σε ελάχιστη επεξεργασία, καθώς θερμαίνεται όσο χρειάζεται για να σταματήσει η ενζυμική δράση, και έτσι διατηρεί την περιεκτικότητά του σε κατεχίνες σε περίπου 25% επί του βάρους των στεγνών φύλλων. Σύμφωνα με εργαστηριακές αναλύσεις, ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι περιέχει περίπου 70% κατεχίνες ενώ ένα φλιτζάνι μαύρο τσάι έχει περίπου 8% κατεχίνες, με αποτέλεσμα η αντιοξειδωτική δράση των κατεχινών στο πράσινο τσάι να είναι πολύ ισχυρότερη από ότι στο μαύρο τσάι. Σε πρόσφατο συμπόσιο στην Ουάσιγκτον με θέμα ‘Το τσάι και η ανθρώπινη υγεία’, παρουσιάστηκαν μελέτες που υποστηρίζουν ότι οι κατεχίνες βοηθούν στον έλεγχο του βάρους, στη ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου, καθώς και σε νόσους που σχετίζονται με τη γήρανση, όπως το Αλτσχάιμερ, ενώ άλλες έρευνες υποδεικνύουν την ύπαρξη σχέσης μεταξύ κατεχινών και της μείωσης δημιουργίας και εξέλιξης της αθηρωματικής πλάκας. Κατεχίνες και έλεγχος βάρους:   Η αύξηση της παχυσαρκίας στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια έχει θορυβήσει την επιστημονική κοινότητα, καθώς ευθύνεται για την εμφάνιση πολλών παθήσεων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Παράλληλα με τις συστάσεις για σωστή διατροφή και συστηματική σωματική άσκηση, οι επιστήμονες εστιάζουν σε έρευνες για τροφές που πιθανώς συμβάλλουν στον  έλεγχο του βάρους. Το τσάι έχει ήδη συνδεθεί με την απώλεια βάρους, λόγω του συνδυασμού της γευστικής απόλαυσης και της μηδενικής θερμιδικής αξίας. Από έρευνες όμως προκύπτει ότι το τσάι συμβάλλει στην απώλεια βάρους καθώς και στη μείωση του κοιλιακού λίπους (το λίπος σε αυτή την περιοχή αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακής νόσου). Εργαστηριακές και κλινικές μελέτες υποστηρίζουν ότι η ισχυρή αντιοξειδωτική ικανότητα των κατεχινών έχει επίδραση στο μεταβολισμό, αυξάνοντας τις καύσεις και ιδιαίτερα αυτές τους λίπους. Από μελέτη προκύπτει ότι η μακροχρόνια, τακτική κατανάλωση πράσινου τσαγιού ενεργοποιεί ενεργοποιεί τον ηπατικό λιπιδικό μεταβολισμό, βοηθώντας έτσι να αντισταθμιστούν οι επιπτώσεις μιας διατροφής πλούσια σε λιπαρά. Από άλλες έρευνες υπάρχουν ενδείξεις ότι η τακτική κατανάλωση πράσινου τσαγιού αυξάνει τις καύσεις κατά 3-4%. Έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε υπέρβαρους και δημοσιεύθηκε το 2002 στο περιοδικό Phytomedicine κατέγραψε μέσο όρο απώλειας βάρους 4.6% και μείωση της περιφέρειας της κοιλιάς 4.5% με την καθημερινή κατανάλωση ενός εκχυλίσματος πράσινου τσαγιού επί 12 εβδομάδες. Η θερμογενής δράση του πράσινου τσαγιού (η ιδιότητα να αυξάνει τον μεταβολισμό), πιθανώς να οφείλεται στο συνδυασμό των κατεχινών μαζί με άλλες φυσικές ουσίες όπως η καφεΐνη, η οποία υπάρχει σε μικρή ποσότητα στο πράσινο τσάι. Οι έρευνες που αφορούν στη θερμογενή δράση των φλαβονοειδών και συγκεκριμένα των κατεχινών, συνεχίζονται και φαίνεται ότι η κατανάλωση 450-500mg κατεχινών επί 12 εβδομάδες μπορεί να συμβάλλει στην αισθητή μείωση της περιφέρειας της μέσης, στη σημαντική μείωση του σπλαχνικού λίπους και στην απώλεια βάρους. Κατεχίνες κατά του καρκίνου:   Οι κατεχίνες και ιδιαίτερα οι επιγαλλοκατεχίνες γαλλικού εστέρα (EGCG) έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση που φαίνεται να συμβάλλει θετικά στην πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου. Η πιθανή σχέση μεταξύ κατεχινών και καρκίνου εντοπίστηκε στις αρχές τις δεκαετίας του 90’ με τη δημοσίευση πληθυσμιακών ερευνών από την Κίνα και την Ιαπωνία – δύο χώρες με σχεδόν αποκλειστική κατανάλωση πράσινου τσαγιού – καθώς και την επισήμανση ότι Ιάπωνες έχουν έναν από τους υψηλότερους δείκτες καπνίσματος και έναν από τους χαμηλότερους δείκτες καρκίνου των πνευμόνων. Μία από τις πρώτες έρευνες για τη σχέση κατεχινών και πρόληψης του καρκίνου από Αμερικανούς ερευνητές σε ποντίκια κατέδειξε μια αξιοσημείωτη σύνδεση, καθώς τα ποντίκια που λάμβαναν ένα διάλυμα πράσινου τσαγιού ανέπτυξαν τους μισούς καρκινογόνους όγκους σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Πρόσφατες εργαστηριακές έρευνες στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη επιβεβαιώνουν τη σύνδεση μεταξύ της πρόσληψης ελεγχόμενων ποσοτήτων κατεχινών από την κατανάλωση πράσινου τσαγιού και την αποτροπή ανάπτυξης καρκινογόνων όγκων. Κατεχίνες και καλή λειτουργία της καρδιάς:   Σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή και τακτική ήπια άσκηση, επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων καθώς βοηθά στη μείωση εμφάνισης πολλών παραγόντων που τα προκαλούν, όπως η χοληστερίνη, ο διαβήτης, η υπέρταση και το άγχος. Κύριος παράγοντας για τις ιδιότητες αυτές είναι η ισχυρή αντιοξειδωτική ικανότητα των κατεχινών. Υπάρχουν πλέον ενδείξεις ότι οι κατεχίνες έχουν στα αγγεία παρόμοια δράση με τα οιστρογόνα, υποστηρίζοντας έτσι ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η αντιοξειδωτική δράση των φλαβονοειδών που περιέχει το πράσινο τσάι ενισχύει θετικά τη λειτουργία του ενδοθηλίου (τον εσωτερικό από τους τρεις χιτώνες του τοιχώματος των αγγείων). Παράλληλα, η κατανάλωση πράσινου τσαγιού έχει συνδεθεί με τη μείωση της ‘κακής’ χοληστερόλης (LDL) στο αίμα, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι δεν επηρεάζει αρνητικά το επίπεδο της ‘καλής’ χοληστερόλης’ (HDL). Σωστή προετοιμασία του πράσινου τσαγιού:   Η διαδικασία προετοιμασίας του τσαγιού δεν επηρεάζει μόνο τη γεύση του, αλλά και τα θρεπτικά συστατικά που προσφέρει. Για να φτιάξουμε τσάι, ξεκινάμε πάντα με φρέσκο, κρύο νερό. Το μαύρο τσάι ετοιμάζεται με νερό που βράζει και χρειάζεται να μείνει από 2 έως 6 λεπτά. Για την προετοιμασία του πράσινου τσαγιού χρησιμοποιούμε καυτό νερό που δεν έχει φτάσει ακόμη σε σημείο βρασμού και το αφήνουμε στο νερό για 2-4 λεπτά. Για δυνατό τσάι αυξάνουμε την ποσότητα του τσαγιού και όχι τη διάρκεια που το αφήνουμε στο νερό, γιατί έτσι πικρίζει. Η χρήση φυσικού μεταλλικού νερού με χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο αναδεικνύει τη γεύση και το άρωμα του πράσινου τσαγιού. Τρεις ουσίες επηρεάζουν τη γεύση του τσαγιού: η θειανίνη και τα αμινοξέα προσδίδουν γλύκα, η καφεΐνη προσδίδει μια ελαφριά πικράδα, ενώ οι κατεχίνες προσδίδουν μια στυπτική και πικρή νότα. Το πράσινο τσάι δεν πίνεται με γάλα ή λεμόνι, αλλά σκέτο. Το τσάι έχει μηδενικές θερμίδες, όμως η προσθήκη γάλακτος ή ζάχαρης το επιβαρύνουν με θερμίδες. Η περιεκτικότητα του πράσινου τσαγιού σε αντιοξειδωτικά επηρεάζεται από τη μέθοδο με την οποία παρασκευάζεται. Όσο λιγότερος χρόνος μεσολαβεί από την ώρα που το φύλλο κοπεί μέχρι την ώρα που μαραίνεται για να σταματήσει η ενζυμική του δράση, τόσο υψηλότερη είναι η περιεκτικότητά του σε φλαβονοειδή. Ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι   περιέχει περίπου 45mg καφεΐνης, δηλαδή τη μισή ποσότητα σε σχέση με ένα φλιτζάνι καφέ. Έρευνες υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση έως 200mg καφεΐνης ημερησίως είναι ωφέλιμη, ποσότητα που ισοδυναμεί με περίπου 2-4 φλιτζάνια την ημέρα. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι η καφεΐνη που προσλαμβάνεται από το τσάι δεν προκαλεί διαταραχές στον ύπνο, λόγω της συνέργιας του με τα υπόλοιπα συστατικά του τσαγιού και κυρίως τη θειανίνη.
Μικρές αλλαγές στην καθημερινή μας διατροφή μπορεί να αποτελέσουν ελιξίριο μακροζωίας. Πιο συγκεκριμένα:   1. Υψηλή κατανάλωση υγρών Οι ενήλικες πρέπει να πίνουν τουλάχιστον 1.5λίτρο υγρών ημερησίως ή ακόμα περισσότερο αν κάνει πολλή ζέστη ή αν είναι σωματικά δραστήριοι. Το νερό είναι προφανώς η καλύτερη πηγή υγρών. Εναλλακτικές επιλογές είναι οι χυμοί, το τσάι, ο καφές και το γάλα.   2. Κατανάλωση φρούτων και λαχανικών Οι περισσότεροι από εμάς δεν τρώμε αρκετά φρούτα και λαχανικά, παρόλο που γνωρίζουμε τη διατροφική τους αξία. Μας παρέχουν σημαντικά ποσοστά βιταμινών, αντιοξειδωτικών αλλά και φυτικών ινών, οι οποίες παίζουν τον κύριο λόγο για τη σωστή λειτουργία του εντέρου. Η κατανάλωση 5-7 μερίδων φρούτων και λαχανικών ημερησίως μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού.   3. Ποικιλία τροφίμων Πρέπει να καταναλώνουμε τρόφιμα απ’ όλες τις ομάδες: γαλακτοκομικά, φρούτα, λαχανικά, δημητριακά/ζυμαρικά ολικής αλέσεως, όσπρια, ψάρι, πουλερικά, κόκκινο κρέας, ελαιόλαδο, ξηροί καρποί. Η διατροφική ποικιλία συμβάλλει στην πρόσληψη όλων των θρεπτικών συστατικών, σε τέτοιες ποσότητες ώστε όχι μόνο να λειτουργεί σωστά ο οργανισμός, αλλά και να διατηρείται το σωματικό βάρος σε φυσιολογικά επίπεδα. Χρειαζόμαστε περισσότερα από 40 διαφορετικά θρεπτικά συστατικά για να έχουμε καλή υγεία και κανένα τρόφιμο δε μπορεί να τα παρέχει όλα. Μόνον η διατροφική ποικιλία εξασφαλίζει την πρόσληψη όλων αυτών των θρεπτικών συστατικών.   4. Μικρά και συχνά γεύματα Τα μικρά και συχνά γεύματα αποτελούν το μυστικό για μία σωστή διατροφή, διότι παρέχουν: - Σημαντική πρόσληψη των αναγκαίων θρεπτικών συστατικών σε σταθερά χρονικά διαστήματα. - Συνεχή ενεργοποίηση του μεταβολισμού και μειωμένη αποθήκευση λίπους. - Σταθεροποίηση των επιπέδων ινσουλίνης & γλυκόζης. - Έλεγχο του αισθήματος πείνας και κορεσμού.   5. Μέτριες μερίδες – τρώμε λιγότερο κάποια τρόφιμα, δε τα αποκλείουμε Αν κρατάμε το μέγεθος της μερίδας σε λογικά επίπεδα, είναι ευκολότερο να τρώμε όλα τα τρόφιμα που μας ευχαριστούν χωρίς να χρειαστεί να αποκλείσουμε κανένα και να το στερήσουμε από τον οργανισμό μας.   6. Αυξημένη φυσική δραστηριότητα Η αυξημένη θερμιδική πρόσληψη και η χαμηλή φυσική δραστηριότητα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους. Η μέτρια σωματική δραστηριότητα βοηθά στην οξείδωση των επιπλέον θερμίδων. Είναι επίσης σημαντική για την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα αλλά και για τη γενικότερη υγεία και ευεξία. Αν δεν υπάρχει αρκετός χρόνος ώστε να εντάξουμε τη γυμναστική στην καθημερινότητά μας, μπορούμε να βρούμε κάποιες άλλες, πιο απλές λύσεις. Όπως για παράδειγμα να χρησιμοποιούμε τις σκάλες αντί του ασανσέρ, να μη χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο μας για μικρές αποστάσεις ή να κατεβαίνουμε από το λεωφορείο μια στάση πιο πριν από τον συνηθισμένο μας προορισμό.   7. Πάν μέτρον άριστον Δεν υπάρχουν «καλά» ή «κακά» τρόφιμα, μόνο καλή ή κακή διατροφή. Δεν υπάρχει λόγος να νιώθουμε ενοχές για τα τρόφιμα που μας αρέσουν, απλά να τα καταναλώνουμε σε μέτριες ποσότητες και να επιλέγουμε άλλα τρόφιμα που θα μας παρέχουν την ισορροπία και την ποικιλία που απαιτείται για καλή υγεία. Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι οι σταδιακές αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι ο καλύτερος τρόπος για να εφαρμόσουμε την ισορροπημένη διατροφή από τη θεωρία στην πράξη. Δυστυχώς όμως, εκτός από την επιθυμία μας, τη διατροφή μας την καθορίζει και ο τρόπος ζωής μας. Κι επειδή δεν είναι εύκολο να αλλάξουμε την εργασία μας ή τον τρόπο που ζούμε, μπορούμε απλά να προσαρμόσουμε τη διατροφή μας στις ανάγκες της καθημερινότητάς μας.   Νικόλ Τσιάνη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, BSc Επιστημονική Διευθύντρια ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Χολαργού
Ευδοκία Σεκλιζιώτη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος BSc (Hons), MMedSci Διπλωματούχος Ιατρικής Σχολής Sheffield UK Επικοινωνία: 210 6537660 / 6975 793 520 Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Η στέβια (stevia rebaudiana) είναι θαμνώδες φυτό, ενδημικό της Παραγουάης. Ως μέλος της οικογένειας των αστεροειδών (Asteraceae), η στέβια είναι συγγενικό φυτό με διάφορα βότανα και άνθη όπως το χαμομήλι, το εστραγκόν, το αντίδι, το μαρούλι, τη μαργαρίτα, τον ηλίανθο και τα χρυσάνθεμα. Για χρόνια καλλιεργούνταν και χρησιμοποιούνταν από τις τοπικές φυλές των Ινδιάνων ως γλυκαντικό και ‘ευεργετικό’ φυτό. Είναι 200 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, το ίδιο γλυκιά με τις συνθετικές γλυκαντικές ουσίες, αλλά με σχεδόν μηδενική θερμιδική αξία. Στην αγορά κυκλοφορεί ως ακατέργαστο παρασκεύασμα (σε μορφή σκόνης ή υγρού) και παράγεται από τα φύλλα του φυτού στέβια. Μπορεί να περιέχει μείγμα πολλών ουσιών, εκ των οποίων μόνο μερικές διαθέτουν γλυκαντικές ιδιότητες. Σήμερα, οι γλυκαντικές ύλες από εκχύλισμα φύλλων στέβια χρησιμοποιούνται ευρέως στην Ιαπωνία και άλλες ασιατικές χώρες, στις ΗΠΑ και την Ελβετία, καθώς και σε μερικές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Στις παραπάνω χώρες η στέβια υποκαθιστά τη ζάχαρη για τους διαβητικούς, ενώ έχει αντιυπερτασικές, αντιβακτηριδιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Επίσης, χρησιμοποιείται ως προληπτικό της τερηδόνας, ως καρδιοτονωτικό, επουλωτικό και ‘περιποιητικό δέρματος’. Οι γλυκοζίτες στεβιόλης (steviol glycosides) είναι γλυκές ουσίες που περιέχονται στα φύλλα του φυτού στέβια. Τα δύο πιο άφθονα είδη γλυκοζιτών στεβιόλης είναι οι stevioside και rebaudioside-A. Η ρεμπιάνα (rebiana) είναι ένα εκχύλισμα υψηλής καθαρότητας από τα φύλλα του φυτού στέβια, με κύριο συστατικό το γλυκοζίτη rebaudioside. Ο γλυκοζίτης rebaudioside-A είναι γλυκοζίτης στεβιόλης που περιέχεται στα φύλλα του φυτού στέβια και αποτελεί το κύριο συστατικό της ρεμπιάνα. Η καλλιέργεια της στέβια αρχίζει σε τοπικά θερμοκήπια όπου φυτεύεται μόσχευμα της ρίζας του φυτού. Την άνοιξη, μόλις τα σπορόφυτα φθάσουν σε ύψος 8-10 εκατοστά , μεταφυτεύονται στο χωράφι. Σε πλήρη ανάπτυξη, το φυτό στέβια έχει ύψος πάνω από ένα μέτρο. Μόλις το φυτό ανθίσει, τα φύλλα του συλλέγονται με το χέρι, αποξηραίνονται και συσκευάζονται σε δεμάτια. Με μια διαδικασία παρόμοια με εκείνη του εκχυλισμού του τσαγιού, τα αποξηραμένα φύλλα της στέβια εμποτίζονται σε νερό για να απελευθερώσουν την πιο εύγεστη, γλυκιά ουσία που περιέχεται στο φύλλο (rebaudioside-A). Κατόπιν, αυτό το συστατικό απομονώνεται περαιτέρω και καθαρίζεται, περνώντας από διάφορα στάδια επεξεργασίας στα οποία χρησιμοποιείται και νερό, το οποίο στη συνέχεια απομακρύνεται από το μείγμα και προκύπτει η γλυκαντική ύλη από εκχύλισμα φύλλων στέβια. Η ασφάλεια των γλυκοζιτών στεβιόλης που εκχυλίζονται από τα φύλλα του φυτού στέβια έχει τεκμηριωθεί με βάση τρία βασικά στοιχεία: Μακρά ιστορία χρήσης σε πολλές χώρες μεταξύ των οποίων η Ιαπωνία και η Παραγουάη. Επιστημονική έρευνα για περισσότερα από 25 χρόνια σχετικά με τα γλυκά συστατικά του φυτού με τη γλυκιά γεύση. Δημοσίευση μελετών σχετικές με την ασφάλεια που έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο ενός αυστηρού και ολοκληρωμένου επιστημονικού ερευνητικού προγράμματος. Σε όλες τις έρευνες, ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες αμερικανικών και ευρωπαϊκών οργανισμών (Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων, Γαλλική Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων & Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων), χαρακτήρισαν ασφαλή για ανθρώπινη κατανάλωση τη γλυκαντική ύλη από εκχύλισμα φυτών στέβια. Η Αποδεκτή Ημερήσια Πρόσληψη γλυκοζιτών στεβιόλης (εκτίμηση της ποσότητας μιας ουσίας που μπορεί να προσλαμβάνεται ημερησίως σε όλη τη διάρκεια ζωής, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία) καθορίζεται στα 4 mg ανά κιλό σωματικού βάρους ημερησίως. Διατροφικά πλεονεκτήματα του φυτού στέβια:     -          Μείωση θερμίδων:   Οι γλυκαντικές ύλες χαμηλής ή μηδενικής αξίας όπως αυτές από εκχύλισμα φύλλων στέβια, όταν χρησιμοποιούνται συστηματικά για τον έλεγχο της θερμιδικής πρόσληψης μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο του σωματικού βάρους, στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής και σε συνδυασμό με τακτική σωματική άσκηση. Κλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι ασθενείς που καταναλώνουν γλυκαντικές ύλες με χαμηλές ή καθόλου θερμίδες έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να μείνουν πιστοί στη δίαιτά τους. -          Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2:   Οι γλυκαντικές ύλες με χαμηλή ή μηδενική θερμιδική αξία μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 να ελέγξουν την πρόσληψη θερμίδων και υδατανθράκων στη διατροφή τους, καθώς η κατανάλωσή τους δεν επηρεάζει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η καθημερινή κατανάλωση του γλυκαντικού στέβια (σε δόσεις που ισούνται ή υπερβαίνουν την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη) δεν επηρεάζει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και είναι ανεκτή από άτομα με διαβήτη τύπου 2. -          Μηδενική επίδραση στις διατροφικές συνήθειες:   Η κατανάλωση μιας γλυκαντική ύλης με λίγες ή καθόλου θερμίδες δεν έχει καμία επίδραση στο μεταβολισμό των υδατανθράκων (σακχάρων) και δεν αυξάνει την επιθυμία για κατανάλωση γλυκών τροφών (απουσία επίδρασης στην έκκριση ινσουλίνης – της ορμόνης που συνήθως ενεργοποιεί την επιθυμία για τροφή). -          Επίδραση στη στοματική υγιεινή: Μια μελέτη που παρουσιάστηκε στις γενικές συνελεύσεις της Διεθνούς Ένωσης για την Οδοντιατρική Έρευνα (Ιούλιος 2010), ανέφερε ότι οι γλυκοζίτες στεβιόλης σε ένα υδατικό διάλυμα δεν μειώνουν το pH της οδοντικής πλάκας. Αναφέρθηκε επίσης, ότι οι γλυκοζίτες στεβιόλης του φυτού στέβια παράγουν λιγότερα οξέα σε σύγκριση με τα διαλύματα ζάχαρης.  Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, η κατανάλωση προϊόντων που περιέχουν γλυκοζίτες στεβιόλης μπορεί να είναι ευεργετική για πολλούς λόγους: -          Επιτρέπει στους καταναλωτές να απολαμβάνουν τρόφιμα και ποτά με γλυκιά γεύση που αποδίδουν λιγότερες θερμίδες. -          Βοηθά τους καταναλωτές να ελέγξουν το σωματικό τους βάρος. -          Επιτρέπει στους ασθενείς με διαβήτη να απολαμβάνουν τη γλυκιά γεύση στη διατροφή τους, χωρίς να επηρεαστούν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Παρόλα αυτά, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα γλυκαντικά με χαμηλή ή μηδενική θερμιδική αξία δεν αποτελούν πανάκεια: μπορεί να είναι χρήσιμα, ειδικά για τον έλεγχο του σωματικού βάρους, αλλά μόνο όταν καταναλώνονται σε λογικές ποσότητες και στα πλαίσια ενός υγιεινού τρόπου ζωής που περιλαμβάνει μια ισορροπημένη διατροφή και συστηματική σωματική άσκηση.    
Η Ιριδολογία είναι μία νέα επιστήμη που χρησιμοποιείται ανά τον κόσμο από γιατρούς και εναλλακτικούς θεραπευτές.   Η Ιριδολογία είναι, λοιπόν, η επιστημονική μέθοδος μελέτης, αποκρυπτογράφησης και ερμηνείας των μοναδικών σχηματισμών της ίριδας (σχήμα, χρώμα και ποιότητα ινών). Βασίζεται στην πρωταρχική δομική αρχή ότι κάθε σημείο εντός της ίριδας, αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο όργανο ή σύστημα του σώματός μας. Η ίριδα αντικατοπτρίζει μεταξύ άλλων τις όποιες γενετικές (σωματικές, συναισθηματικές και νοητικές) καταβολές μας, δηλαδή την ιδιοσυστασία μας. Ως ιδιοσυστασία ορίζεται το σύνολο όλων των κληρονομημένων χαρακτηριστικών που προσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο αντιδρά σε επήρειες.   Στον τομέα της πρόληψης παρέχει τη δυνατότητα της έγκαιρης πρόγνωσης θεμάτων υγείας που δεν έχουν ακόμα εκδηλωθεί, είτε αυτά είναι αποτέλεσμα κληρονομικών προδιαθέσεων, είτε είναι επίκτητες συνέπειες του τρόπου ζωής, Η ίριδα επίσης μας δίνει τη συνολική εικόνα της παρούσας κατάστασης του δυναμικού της υγείας μας και βοηθά να ανακαλύψουμε τα κρυφά αίτια των υπαρχόντων προβλημάτων μας.   Ακόμα, η ιριδολογία υπερβαίνοντας τα όρια της φυσικής μας υπόστασης προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τις συναισθηματικές και νοητικές μας τάσεις, συμβάλλοντας σημαντικά στην προσπάθεια ανακάλυψης, εξισορρόπησης και διεύρυνσης του εαυτού.     Σύγχρονος Ιριδολογικός χάρτης του David J. Pesek, Ph.D.   Είναι όμως η ιριδολογία μία νέα επιστήμη ή μήπως είναι μια πανάρχαια επιστήμη η οποία αναβιώνει στην σύγχρονη εποχή;   Η ίριδα, το χρωματιστό μέρος του ματιού, κληρονομεί το όνομά της από τη θεά του ουράνιου τόξου και αγγελιοφόρο των θεών. Η σχέση της ίριδας με την αξιολόγηση του δυναμικού της υγείας είναι πανάρχαια.   Έλκει την καταγωγή της στην προϊστορία και χρονολογείται από την εποχή των πρώτων Χαλδαίων. Οι πιο παλιές μαρτυρίες που έχουμε, προέρχονται από Σπήλαια της Μικράς Ασίας, όπου βρέθηκαν σκίτσα με ίριδες και τη σχέση αυτών με τον οργανισμό. Επίσης, γνωρίζουμε πως πριν από 3.000 χρόνια στην Ινδία και στην Κίνα εφήρμοζαν ήδη την αναγνώριση ασθενειών μέσω της ίριδας. Με τη μελέτη της ίριδας ασχολήθηκαν και οι Αιγύπτιοι γιατροί από το 5.000 Π.Χ., εξ’ αυτών ονομαστός έμεινε ο Αιγύπτιος θεραπευτής Ελ Ακσού, που δόξασε την ιριδολογία και την έκανε γνωστή από την Αίγυπτο ως τη Βαβυλώνα, το Θιβέτ και την Ινδοκίνα. Με την βοήθεια ειδικών μεταλλικών πλακών έβγαζε έγχρωμες φωτογραφίες της ίριδας. Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες διατηρούνται μέχρι σήμερα ενόσω παραμένει ακόμα άλυτο το μυστήριο της Αρχαίας Αιγυπτιακής έγχρωμης φωτογράφισης.                                         Η ίριδα με κεντρική ιριδοχρωμία στον Αυτόνομο Κεντρικό δακτύλιο (πέριξ της κόρης), αντανακλαστική περιοχή στομάχου εντέρου.         Στην αρχαία Ελλάδα, ο δικός μας Ιπποκράτης αναφέρει: “Ιδού τα μάτια, ιδού το σώμα” και πολλά χρόνια αργότερα τον 15 αι. ο Παράκελσος μας λέει: “Θεωρήστε το μάτι με ποιά τέχνη κατασκευάστηκε και πως το σώμα χάραξε την ακριβή ανατομία του σ’ αυτό”.    Η Δύση επανανακαλύπτει  τη χρησιμότητα της ιριδοσκόπησης  το 19ο αι. Πατέρας της σύγχρονης ιριδολογίας θεωρείται ο Ούγκρος γιατρός Ignaz Von Peczely. Η παράδοση αναφέρει πως ο Von Peczely όταν ήταν 11 χρονών, στη προσπάθεια του να απελευθερώσει μια κουκουβάγια που είχε παγιδευτεί στον κήπο του, της έσπασε το πόδι. Σχεδόν αμέσως παρατήρησε την εμφάνιση μιας σκοτεινής λουρίδας στο κάτω μέρος του ματιού της. Όπως ήταν φυσικό εντυπωσιάστηκε, μεγαλώνοντας σπούδασε ιατρική και άρχισε να εξετάζει τα μάτια χιλιάδων ασθενών του, βασιζόμενος στις σύγχρονες μεθόδους επιστημονικής μελέτης, καταγράφοντας ασθένειες και ιριδολογικά σημάδια, δημιουργώντας έτσι την πρώτη σύγχρονη τοπογραφία της ίριδας. Ο Ignaz Von Peczely έγινε γνωστός ως ο γιατρός που έκανε διάγνωση μέσα από τα μάτια. Από τότε πολλοί επιστήμονες συνέβαλλαν στην εξέλιξη της ιριδολογικής επιστήμης. Και ενόσω ήταν μια επιστήμη που ακόμα τελούσε υπό αμφισβήτηση ένα σημαντικό εύρημα προσήλκυσε το ενδιαφέρον των κορυφαίων επιστημόνων, κατ’ αρχήν της Σοβιετικής Ένωσης και στη συνέχεια της Αμερικής…                                           Η ίριδα με ιδιοσυστασία λεμφική.       Έπαιτε συνέχεια…   Πηγές: Β. Κουρούκλης, Ιατρός Α. Pane Iridologist F. Navratil, B. Sc. N. D.   Γράφει η Ελένη Γιαννακούρη Ολιστική Θεραπεύτρια, Ιριδολόγος, Σύμβουλος διατροφής και υγείας. Τηλ. 6972 687 891        
Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Τα περισσότερα από αυτά, τα αγαπάμε για την υπέροχη, ξεχωριστή γεύση τους. Ένας ακόμη λόγος για να τα προτιμήσετε, είναι για τα θρεπτικά συστατικά τους, τον πλούτο των βιταμινών που περιέχουν και τις θετικές τους επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία.   Ακτινίδιο Αυτό το φρούτο σε σχήμα αυγού, ξεχωρίζει για την γλυκόξινη γεύση του και την καφετιά επιδερμίδα του, ενώ η σάρκα του είναι χυμώδης, με πράσινο χρώμα και μικρά σποράκια, μαύρου χρώματος. Ο καρπός του φρούτου, με μόλις 70 θερμίδες, είναι πλούσιος σε θρεπτικά συστατικά όπως κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία. Επίσης, διαθέτει περισσότερη βιταμίνη C σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο φρούτο, αρκεί να καταναλωθεί αμέσως μετά την κοπή, για να μην χαθούν οι βιταμίνες. Η ύπαρξη πολλών βιταμινών, καθιστά το ακτινίδιο ιδανικό μέσο για την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού κατά των μικροβίων. Επίσης, απομακρύνει τον κίνδυνο θρομβώσεων στο κυκλοφορικό σύστημα και διασφαλίζει τη σωστή πέψη και την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου λόγο των φυτικών ινών που διαθέτει. Τέλος, συντελεί στη βελτίωση της όρασης, εξαιτίας του αντιοξειδωτικού λουτεΐνη που περιέχει.   Καραμπόλα Το σχήμα του μοιάζει με αστέρι, γι΄ αυτό και ονομάζεται και φρούτο του αστεριού. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για τη διακόσμηση πιάτων, αλμυρών και γλυκών. Αυτό το χρυσο-κίτρινο φρούτο έχει γλυκόξινη γεύση. Η φλούδα του είναι λεπτή και τρώγεται, έτσι δεν χρειάζεται ξεφλούδισμα. Κάθε φρούτο περιέχει 40 θερμίδες και είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη C. Λόγω της περιεκτικότητάς του σε οξαλικό οξύ, καλό είναι να αποφεύγεται η κατανάλωσή του από άτομα που έχουν προβλήματα στα νεφρά.   Γκουάβα Ανάλογα με τις ποικιλίες του, το φρούτο γκουάβα απαντάται σε στρογγυλό ή αχλαδόμορφο σχήμα. Ο εδώδιμος φλοιός του, μπορεί να είναι άσπρος, κίτρινος, ρόδινος, ή κόκκινος. Μπορεί επίσης να είναι γεμάτος με τους χλωμούς, εδώδιμους σπόρους του ή και να μην έχει κουκούτσια. Η λεπτή φλούδα του είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, χυμώδης και έχει μια ισχυρή, πολύ χαρακτηριστική γλυκιά γεύση ή ευχάριστα ξινή, με έντονο άρωμα. Η γκουάβα θεωρείται υπερ-φρούτο, καθώς είναι πλούσια σε βιταμίνες Α και C, Ω-3 και Ω-6 λιπαρά οξέα, κάλιο, μαγνήσιο και φυτικές ίνες.   Μάνγκο Μεγάλο, πράσινο, κόκκινο ή κίτρινο φρούτο σε σχήμα αυγού. Περιβάλλεται από μια λεπτή φλούδα που αφαιρείται αποκαλύπτοντας μια σάρκα κίτρινου χρώματος. Έχει γλυκιά, τροπική γεύση και είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές βιταμίνες Α και C, κάλιο και φυτικές ίνες.   Παπάγια Ανάλογα με την ποικιλία και το είδος των φυτών, η παπάγια  απαντάνται σε διάφορα μεγέθη και σχήματα όπως στρογγυλό, οβάλ και σχήμα αχλαδιού. Οι καρποί της περιέχουν πολλούς σπόρους. Η κίτρινη έως πορτοκαλοκόκκινη σάρκα της έχει συνήθως γλυκιά γεύση. Όταν είναι ώριμη, τρώγεται συνήθως ωμή, χωρίς τη φλούδα ή τα κουκούτσια της, ενώ το άγουρο πράσινο φρούτο μπορεί να καταναλωθεί μαγειρεμένο. Τόσο το πράσινο φρούτο, όσο και το ώριμο, είναι πλούσια σε βιταμίνης C, κάλιο και φυλλικό οξύ. Η παπάγια περιέχει επίσης ένα ένζυμο που ονομάζετε παπαΐνη και έχει τη δυνατότητα να διαλύει τις σκληρές ίνες του κρέατος. Έτσι, μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα στη θεραπεία προβλημάτων που αφορούν την πέψη. Κάθε παπάγια αποδίδει περίπου 118 θερμίδες.   Φρούτο του πάθους Το φρούτο του πάθους είναι ένα είδος τροπικού φρούτου. Ο καρπός του έχει οβάλ σχήμα. Υπάρχουν δύο ποικιλίες φρούτων του πάθους: μια με κίτρινη φλούδα της και μία με μοβ φλοιό. Η μοβ ποικιλία, η πιο διαδεδομένη, είναι πιο μικρή σε μέγεθος, εξωτερικά η φλούδα της είναι ζαρωμένη και εσωτερικά έχει γλοιώδη υφή με πολλούς σπόρους. Ο καρπός τρώγεται με το κουταλάκι και είναι πλούσιος σε βιταμίνες Α, C, κάλιο και φυτικές ίνες, με μόλις 16 θερμίδες ανά φρούτο.   Acai berry Το Acai Berry είναι ένα μικρό, στρογγυλό φρούτο, με φλοιό σε χρώμα μαύρο-μωβ. Βγαίνει στα δάση του Αμαζονίου είναι γνωστό για τις πολλές ιδιότητές του. Περιέχει μεγάλες ποσότητες σιδήρου, ασβεστίου, υδατανθράκων, αντιοξειδωτικών, ωμέγα λιπαρών οξέων, φυτικών ινών, αμινοξέων και βιταμινών Α και C. Το Acai Berry έχει χαρακτηριστεί και ως υπερ-φρούτο, και θεωρείται ότι ενισχύει στο μέγιστο την ενέργεια και την αντοχή. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του σώματος, στο σύνολό του.   Ρόδι Γνωστό για βαθυκόκκινα, τραγανά σπόρια του, με τη γλυκόξινη γεύση, το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες C, Α, Ε, σίδηρο, κάλιο και αντιοξειδωτικές ουσίες. Περιέχει υψηλές ποσότητες φυτικών ινών, ενώ είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες. Το ρόδι έχει αποδειχθεί ότι περιέχει στοιχεία που δρουν κατά του καρκίνου και των καρδιαγγειακών παθήσεων.
Αν και το γιαούρτι, που σημαίνει «παχύ γάλα» στα τουρκικά, φτιάχνεται στην Ελλάδα συνήθως από ­γάλα αγελάδας, γίδας ή προβάτου, σε άλλες χώρες παρασκευάζεται και από γάλα καμήλας, ταράνδου, βούβαλου ή οποιουδήποτε άλλου γαλακτοπαραγωγού θηλαστικού. Ίσως και γι’ αυ­τόν το λόγο αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα και πιο διαδεδομένα επεξεργασμένα τρόφιμα. Άγνωστος παραμένει ακόμη ο τρόπος με τον οποίο παρασκευάστηκε για πρώτη φορά, αλλά και το πότε έγινε αυτό. Αναφορές όμως σε αυτό συναντούμε στα κείμενα του γιατρού Γαληνού Κλαυδίου, από την Πέργαμο, αλλά και στη Βίβλο και στις «Χίλιες και Μία Νύχτες». Ωστόσο, μόνο τον προηγούμενο αιώνα ο ρώσος μικροβιολόγος και καθηγητής στο Ινστιτούτο Παστέρ Ίλια Ίλιιτς Μέτσνικοφ, βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής το 1908, τεκμηρίωσε επιστημονικά τη θεωρία ότι τα τοξικά βακτηρίδια που συγκεντρώνονται στα έντερα προκαλούν γήρανση και ότι το γαλακτικό οξύ που περιέχεται στο γιαούρτι έχει αντιγηραντικές ιδιότητες. Πλούσιο σε ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, αλλά και σε βιταμίνες Α και Β, το γιαούρτι βοηθά στην ανάπτυξη των μυών και στη διατήρηση γερών οστών, αποκαθιστά τη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου, δρα κατά της παχυσαρκίας, συνδέεται με τη μακροζωία και χαρίζει δύναμη στο σώμα. Χάρη στα προβιοτικά που περιέχει και στην ελαφρά οξύτητά του, έχει αντιφλεγμονώδη δράση και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.  Tip Σας προτείνουμε να χρησιμοποιήσετε συσκευασμένο γιαούρτι με 10% λιπαρά. Έχει πλούσια υφή και τα λιπαρά που περιέχει συγκρατούν τις λιποδιαλυτές βιταμίνες. Το γιαούρτι στη φροντίδα της ομορφιάςΌταν το γιαούρτι χρησιμοποιείται εξωτερικά, σε τοπικές κούρες ομορφιάς, τα λιπαρά που περιέχει θρέφουν την αφυδατωμένη επιδερμίδα, τη μαλακώνουν και τη βοηθούν να διατηρήσει την υγρασία της. Οι ­βιτα­μίνες του -ιδιαίτερα η βιταμίνη Α- έχουν αναπλαστικές και ανανεωτικές ιδιότητες, η δροσιστική του υφή καταπραΰνει τις κοκκινίλες και τους ερεθισμούς στο δέρμα, ενώ ένα άλλο βασικό του συστατικό, το γαλακτικό οξύ -που δημιουργείται από τη ζύμωση του γάλακτος- δρα συσφιγκτικά. Ταυτόχρονα, τα πολύτιμα προβιοτικά, με την αντιβακτηριδιακή και την αντιμυκητιασική τους δράση, καταπολεμούν την ακμή. Το γιαούρτι, ως φυσικό καλλυντικό, έχει πολλά να προσφέρει σε όλους τους τύπους της επιδερμίδας. Επωφεληθείτε, λοιπόν, και εσείς από αυτό το πολύτιμο συστατικό και δοκιμάστε την τονωτική, εξισορροπητική και αναζωογονητική του δράση στη φροντίδα του προσώπου και των μαλλιών σας με τις συνταγές που ακολουθούν. Ενυδατική μάσκα προσώπου Αν νιώθετε το δέρμα σας να σας «τραβάει», το γιαούρτι, σε συνδυασμό με το μέλι, θα απαλύνει την επιδερμίδα σας και θα δράσει καταπραϋ­ντικά και μαλακτικά. Ανακατέψτε: › 1 κουταλιά γιαούρτι › 1 κουταλιά μέλι Απλώστε το μείγμα σε νωπή επιδερμίδα και αφήστε το για 10 λεπτά πριν το ξεβγάλετε. Μάσκα για ευαίσθητο δέρμα Αν το δέρμα σας είναι ευάλωτο, ερεθίζεται και κοκκινίζει εύκολα, η μάσκα που ακολουθεί ταιριάζει στην περίπτωσή σας. Ανακατέψτε: › 1 τριμμένο καρότο › 1 φλιτζάνι γιαούρτι › 1 κουταλιά ελαιόλαδο Απλώστε το μείγμα στο πρόσωπο και αφήστε το 10-15 λεπτά. Ξεβγάλτε καλά. Αναζωογονητική μάσκα προσώπου Αν νιώθετε το δέρμα σας κουρασμένο και ψάχνετε για μια άμεση αίσθηση φρεσκάδας και ευεξίας, ανακατέψτε: › 1 κουταλιά γιαούρτι › 1/4 από το χυμό ενός πορτοκαλιού Απλώστε το μείγμα σε καθαρή επιδερμίδα και αφήστε το να δράσει για 5 λεπτά. Ξεβγάλτε καλά. Το γιαούρτι θα θρέψει την επιδερμίδα σας, ενώ το πορτοκάλι, χάρη στη βιταμίνη C, θα την τονώσει. Για τα μαύρα στίγματα Οι νιφάδες βρόμης, λόγω των πολυσακχαριτών και της βιταμίνης Ε που περιέχουν, βοηθούν το δέρμα να δια­τηρηθεί υγιές και νεανικό, ενώ το γιαούρτι -που δρα αντιβακτηριδιακά- εμποδίζει την επιμόλυνση των ανοιχτών πόρων. Θα χρειαστείτε: › 1 κουταλιά ελαιόλαδο › 2 κουταλιές κουάκερ › 4 κουταλιές γιαούρτι› 1 κουταλιά λεμόνι Αναμείξτε καλά όλα τα υλικά μαζί, αφήστε το μείγμα για 5 λεπτά και ξεβγάλτε καλά. Scrub προσώπου Αυτό το μαλακό scrub θα απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα από την επιφάνεια της επιδερμίδας, επαναφέροντας τη φωτεινότητα στο δέρμα. Χρησιμοποιήστε το μία φορά την εβδομάδα. Για να το φτιάξετε, θα χρειαστείτε: › 1/4 του φλιτζανιού γιαούρτι › 1/4 του φλιτζανιού καρύδια αλεσμένα σε σκόνη Αναμείξτε καλά τα υλικά, απλώστε το μείγμα σε υγρό πρόσωπο, κάντε ελαφρύ μασάζ και ξεβγάλτε καλά. Καθαριστικό προσώπου Το ακτινίδιο, πλούσιο σε βιταμίνη C, έχει καθαριστικές ιδιότητες. Θα χρεια­στείτε: › 1 ακτινίδιο › 2 κουταλιές γιαούρτι› 1 κουταλιά χυμό πορτοκαλιού › 1 κουταλιά αμυγδαλέλαιο› 1 κουταλιά μέλι› 1 κουταλάκι αμύγδαλα αλεσμένα σε σκόνη › 2 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού Πολτοποιήστε στο μίξερ το ακτινίδιο, προσθέστε το γιαούρτι, το χυμό πορτοκαλιού, το αμυγδαλέλαιο, το μέλι και τα αμύγδαλα και συνεχίστε να δουλεύετε το μείγμα μέχρι να μετατραπεί σε παχιά κρέμα. Τέλος, προσθέστε το αιθέριο έλαιο. Απλώστε το μείγμα στο πρόσωπο, στο λαιμό και στο ντεκολτέ, κάνοντας ελαφρύ μασάζ. Ξεβγάλτε καλά με νερό. 
«Η φύση είναι ο γιατρός των ασθενειών μας» ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ Η ομοιοπαθητική, σαν θεραπευτικό σύστημα, αναπτύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από τον γερμανό γιατρό Σάμουελ Χάνεμαν. Έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε αμέτρητους ανθρώπους πάνω από 200 χρόνια, τόσο για οξεία, όσο και για χρόνια περιστατικά. Όταν εμφανίστηκε η ομοιοπαθητική, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό από το να αλλάξει ριζοσπαστικά τον τρόπο που εφαρμοζόταν η ιατρική. Η ομοιοπαθητική αναπτύχθηκε σαν μια εναλλακτική θεραπευτική πρακτική έναντι των επικίνδυνων εφαρμογών της ιατρικής εκείνης της εποχής. Η τότε ιατρική στην Ευρώπη πρότεινε την χρήση βδέλλας και της συχνής αφαίμαξης για κάθε αρρώστια, όπως δυνατά καθαρτικά και άλλα ισχυρά φάρμακα, τα οποία έδιναν σε  πολύ υψηλές δόσεις, φτιάχνοντας περίπλοκα μείγματα από φυτά και ορυκτά. Σε εκείνα τα χρόνια η αρρώστια από μόνη της, όπως και ο τρόπος της θεραπευτικής αγωγής μπορούσε να επιφέρει τον θάνατο. Ο πατέρας της ομοιοπαθητικής, ο Σάμουελ Χάνεμαν, είχε δυσαρεστηθεί από τις αμφίβολες μεθόδους που χρησιμοποιούσαν τότε και σταμάτησε να εργάζεται ως γιατρός. Βέβαια το ενδιαφέρον του για την ιατρική, τα βαθύτερα σημεία της όπως και τον άνθρωπο δεν σταμάτησε να υπάρχει. Στράφηκε στην μελέτη της χημείας. Το 1790 ανακάλυψε την ομοιοπαθητική αρχή, δηλαδή ότι «το όμοιο θεραπεύει το όμοιο». Σε μία περίοδο που είχε αναλάβει την μετάφραση της Materia Medica (φαρμακολογία) του William Cullen, διαφώνησε  με την περιγραφή των θεραπευτικών ιδιοτήτων της κινίνης, όπως παρουσιαζόταν στο έργο του και επιχείρησε να την επαληθεύσει χορηγώντας την ουσία στον εαυτό του. Πίστευε ότι τα συμπτώματα και οι εκδηλώσεις της ασθένειας, είναι η προσπάθεια του οργανισμού να θεραπευτεί μόνος του. Με αυτόν τον κανόνα των ομοίων, είχε ανακαλύψει ένα αποτελεσματικό είδος θεραπείας. Από τότε, αφοσιώθηκε στην δοκιμή των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Μετά από ένα διάστημα έξι χρόνων δημοσίευσε ένα άρθρο σε ένα κορυφαίο ιατρικό περιοδικό, πετώντας υπονοούμενα για την ομοιοπαθητική και ταυτόχρονα εφαρμόζοντας τα αποτελέσματα των ερευνών του. Το 1810 δημοσίευσε «Όργανον Ορθολογικής Θεραπευτικής» το οποίο είναι μέχρι σήμερα το ευαγγέλιο πολλών ομοιοπαθητικών και την «Materia Medica» που ήταν όλα τα αποτελέσματα των δοκιμών που είχε κάνει όλο αυτό το διάστημα. Μέσα σε όλα αυτά να προσθέσουμε ότι ο Σαμουελ Χάνεμαν προκάλεσε αρκετές εχθρότητες με τα δημοσιεύματα του. Οι φαρμακοποιοί ενοχλήθηκαν επειδή ένας γιατρός έφτιαχνε μόνος του τα φάρμακα του και τους έπαιρνε όλη την δουλειά ενώ οι γιατροί επειδή η θεωρία του Χάνεμαν αναιρούσε τις δικές τους θεωρίες. «Εφόσον οι ασθένειες είναι μια εκτροπή από την κατάσταση υγείας που εκφράζεται με κάποια συμπτώματα, εφόσον η θεραπεία αντίστοιχα είναι μια επιστροφή από την κατάσταση της ασθένειας στην κατάσταση της υγείας, γίνεται φανερό ότι τα φάρμακα θεραπεύουν μόνο αν έχουν την δύναμη να αλλάξουν τον τρόπο που το άτομο αισθάνεται και δρα. Στην πραγματικότητα φάρμακα είναι, δηλαδή μόνο όσα έχουν αυτή την ιδιότητα» υποστήριζε ο Χάνεμαν. Φυσικά όταν μιλάμε για ιατρικά θέματα δεν θα μπορούσαμε ποτέ να παραλείψουμε τον πατέρα της ιατρικής, τον Ιπποκράτη, που γεννήθηκε το 440π.Χ. Υπήρξε διάσημος γιατρός και χειρούργος. Ο Ιπποκράτης είχε διατυπώσει μια παρόμοια θεραπευτική αρχή σαν αυτή του Σάμουελ Χάνεμαν, που έλεγε «τα όμοια των ομοίων είναι τα ιάματα». Δίδασκε ότι ο γιατρός πρέπει να καθοδηγείται από την παρατήρηση και την εμπειρία. Διέκρινε διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, οι οποίοι ήταν επιρρεπείς σε συγκεκριμένες ασθένειες αλλά χρειάζονταν διαφορετικού τύπου φάρμακα. Παρατήρησε επίσης την επίδραση του κλίματος και του πολιτισμού επάνω στις ασθένειες. Συσχέτισε τις διάφορες περιπτώσεις μεταξύ τους και δημιούργησε ένα πλαίσιο ασθενειών που είχε την τρομερή δυνατότητα πλέον να κάνει πρόγνωση. Σήμερα η ομοιοπαθητική μετράει πάνω από 200 χρόνια σαν θεραπευτική μέθοδος, αν μετρήσουμε από την εποχή όπου ο  Σάμουελ Χάνιμαν έκανε το πρώτο του πείραμα. Αν όμως σκεφτούμε ότι οι ρίζες τις ομοιοπαθητικής προέρχονται από τον Ιπποκράτη, τότε μιλάμε για πολλά περισσότερα χρόνια. Στην σημερινή εποχή και μετά από μελέτες και συσχετισμούς με την ελληνική μυθολογία μπορούμε να καταλάβουμε ότι η ομοιοπαθητική υπήρξε και πριν τον Ιπποκράτη. Σε επόμενο άρθρο θα αναπτύξουμε περισσότερο αυτόν τον τομέα, έτσι ώστε να γίνει πιο κατανοητός. Σε όλα αυτά που λέμε η ομοιοπαθητική είναι ένα θεραπευτικό σύστημα που μπορεί και επαναφέρει την ισορροπία και την αρμονία στο ανθρώπινο σώμα. Είναι κάτι το οποίο οι αρχαίοι μας πρόγονοι το γνώριζαν αρκετά καλά. Η φύση ήταν για πολλά χρόνια σύμμαχός μας και όσο την προσέχουμε θα συνεχίσει να είναι. Είναι ένα τέλειο ''εργαλείο'' όπου η ιστορία της ομοιοπαθητικής και τα περιστατικά της μας έχουν δείξει ότι η φύση φροντίζει πάντα για εμάς.
Σελίδα 26 από 28

Σχόλια αναγνωστών

Εφημερίδα

download print

Καιρός

EMAIL Επικοινωνίας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.