Καλό Οκτώβρη!

Κατηγορία Κουλτούρα
Γράφτηκε από 01 Οκτώβριος 2016
Η "Παπάγου-πολιτεία" αλλαγμένη πλέον υποδέχεται και εκείνη
Μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε από τότε που πρωτοανέβηκε
(ένα stand up tragedy) Ένα σουρεαλιστικό μουσικοθεατρικό παραλήρημα βαμμένο στα χρώματα της επανάστασης! Μετά την περσινή επιτυχία το Α-στερητικό….ξαναφορτώνει ανανεωμένο με τις καινούργιες α-πίστευτες (;) εξελίξεις Α-στερητικό Ένα έργο με α-στείρευτο κλάμα σ’ένα θέατρο βουτηγμένο στην α-νομία! Ένα έργο α-κατάλληλο για α-νήλικους, α-ν-ήσυχους, α-ν-έραστους, α-γέλαστους, α-ν- έκφραστους, α-νόητους, α-πρόσκλητους, ά-χρωμους, ά-γευστους, ά-οσμους, ά-μουσους, ά-τεχνους, ά-ρ-ρωστους, ά-πλυτους....κλπ Το Α-στερητικό θα σας προσφέρει α-ξέχαστες στιγμές, θα σας κάνει να κλαίτε α-σταμάτητα, α-παρηγόρητα, α-ν-αίσχυντα.   ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ Κείμενο- σκηνοθεσία: Τατιάνα Σκανάτοβιτς Μουσική σύνθεση: Βαγγέλης Σαγρής, Τατιάνα Σκανάτοβιτς Μουσική επιμέλεια: Βαγγέλης Σαγρής Σκηνικά-κοστούμια : Δημήτρης Τιμπιλής Φωτισμοί: Βαγγέλης Σαγρής Μίξη ήχου: Νικόλας Σταυριανουδάκης Ερμηνεύει: Τατιάνα Σκανάτοβιτς Video editing: Άντυ Δήμα   http://www.hitandrun.gr/tatiana-skanatovits-otan-vlepo-akoma-simera-anthropous-se-balkonia-ki-apo-kato-anthropous-simees-leo-paschi-olos-o-planitis-apo-gnosia/ http://left.gr/news/steritiko-mia-stand-tragedy https://www.facebook.com/tatiana.skanatovits/videos/1008157955887107/ https://www.facebook.com/889596411063479/videos/1094870740536044/ Για 6 τελευταίες παραστάσεις, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη από 6/4 έως 21/4/2016.   Ώρα έναρξης 8:30 μ.μ.   Στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλαμήδου 2, Ψυρρή. Είσοδος: Α-ν-έξοδη Έξοδος: Α-βέβαιη

Χρόνια πολλά Ευτυχία και Ευτύχιε!

Κατηγορία Κουλτούρα
Γράφτηκε από 06 Απρίλιος 2016
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, η μνήμη του οποίου τιμάται

Φρέσκα νέα για το Verde!

Κατηγορία Κουλτούρα
Γράφτηκε από 05 Απρίλιος 2016
Νέα και μοντέρνα θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τη νέα διαδικτυακή
Ολοκληρώνονται την Κυριακή 24 Απριλίου
Καλημέρα και και καλό Μήνα, Πρωταπριλιά σήμερα και προσέξτε

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ(1515-1949)

Κατηγορία Κουλτούρα
Γράφτηκε από 29 Μάρτιος 2016
ΧΡΗΣΤΟΣ Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ –ΠΗΓΕΣ ΑΡΤΑΣ Πετρογέφυρο-Μνημείο μέγιστης ιστορικής και πολιτιστικής σημασίας η θρυλική γέφυρα Κοράκου, έστεκε όρθιο 434 χρόνια στον Αχελώο ή Ασπροπόταμο στα σύνορα Άρτας –Καρδίτσας, κοντά στις Πηγές Άρτας. Αξιόπιστες πληροφορίες και αναφορές για το ιστορικό αυτό γεφύρι αντλούμε από διάφορες πηγές. Τις αξιολογότερες και αξιόπιστες όμως, μας τις δίνει ο μελετητής Σπύρος Μαντάς (Πρόεδρος του ΚΕ.ΜΕ.ΠΕΓ) στο βιβλίο του «Τα Ηπειρώτικα Γεφύρια» πού σήμερα είναι ένας απέραντος θησαυρός γνώσης των γεφυριών Το πέρασμα από την Ήπειρο στη Θεσσαλία (και το αντίστροφο) ήταν πάντα μια μεγάλη περιπέτεια. Ο ταξιδιώτης της εποχής, εκτός από τα ψηλά απότομα βουνά την αγριότητα των Αγράφων ή της οροσειράς της Πίνδου είχε να αντιμετωπίσει και τον Αχελώο, τον μεγαλύτερο μέσα στον ελλαδικό χώρο ποταμό. Δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να τον διασχίσουν, ενώ ένα σωρό μύθοι δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να τονίζουν περισσότερο τις φοβερές «κατεβασιές» του που σκορπούν ανατριχίλα στη θέα τους.Μία καμπάνα μικρή στο μέσον της καμάρας του γεφυριού προειδοποιούσε τους διαβάτες να μην περάσουν την γέφυρα όταν χτυπούσε από τον δυνατό άνεμο. Λέγεται δε ότι όσοι φοβόταν από ίλιγγο να το διαβούν λόγω ύψους, τους έδεναν τα μάτια για να τους περάσουν. Την ονομασία ΄Ασπρος την πήρε από τα ορμητικά νερά του που ασπρίζουν καθώς κυλάνε για το μακρινό Ιόνιο Πέλαγος..   Η γέφυρα Κοράκου ήταν το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων με 48μ. άνοιγμα και 26μ. ύψος. ΄Ενωνε το Πετρωτό (Λιάσκοβο) της Καρδίτσας με τις Πηγές (Βρεστενίτσα) της Άρτας, αλλά και όλα τα χωριά της περιοχής των Ραδοβιζίων και Αργιθέας. Χτίστηκε το 1515 μ.χ από τον τότε επίσκοπος Λαρίσης Βησσαρίωνα τονΒ΄ σε μία στενωπό του ποταμού αφού η προηγούμενη γέφυρα ( με την σημερινή ονομασία Κουτσοκαμάρα Ρωμαϊκών χρόνων 500μ. ποιο πάνω), είχε καταστραφεί από καθίζηση της περιοχής το 1466 μ.χ. Λέγεται ότι για να εξοικονομήσει τα απαραίτητα για την κατασκευή του χρήματα, αναγκάστηκε να περιοδεύσει τα Βαλκάνια από άκρη σε άκρη. Όταν επέστρεψε ο Άγιος Βησσαρίωνας στη γέφυρα του Κοράκου βρήκε τους κτίστες στο σημείο που θα έκλειναν το τόξο της γέφυρας. Την ημέρα εκείνη έγινε τρομερός σεισμός και η γέφυρα γκρεμίστηκε συθέμελα. Καινούργιο ταξίδι επιχειρεί ο Άγιος στην Ουκρανία και Τσεχοσλοβακία αυτή τη φορά και ύστερα από μερικούς μήνες περιοδεία ξαναγυρίζει στο γεφύρι. Το έργο είχε ολοκληρωθεί.   Στα εγκαίνια μαζεύτηκαν πολλοί κάτοικοι από τα γύρω χωριά. Ο Άγιος στάθηκε στο μέσο του τόξου της γέφυρας, έκανε τον αγιασμό, κι έριξε τον σταυρό στο ποτάμι. «Πώς σας φαίνομαι;» ρώτησε ο Άγιος. «Σαν κόρακας δέσποτα», απάντησε γελώντας το πλήθος που παρακολουθούσε την τελετή με ενθουσιασμό. «Αϊ, γεφύρι του Κόρακα ας είναι τότε το όνομά του» είπε. Στο λόγο του απευθύνθηκε ιδιαίτερα προς τους κατοίκους των Πηγών (Βρεστενίτσης) που ήταν οι πλησιέστεροι στο γεφύρι και τους είπε: «Πάντοτε να προσέχετε το γεφύρι.Να επιδιορθώνετε τη φθορά του. Καθόλου δεν θέλω από τα έσοδα της εκκλησίας σας στη Μητρόπολη μου. Πάντοτε θα είμαι κοντά σας και θα σας προστατεύω...»Και σήμερα ακόμη η κάρα του Αγίου που βρίσκεται στην μονή Δουσίκου μεταφέρεται στις Πηγές όποτε και αν ζητηθεί .Από την μεριά των Πηγών υπήρχε εικόνισμα του Αγίου που άναβαν κερί οι διαβάτες.   Η Γέφυρα Κοράκου υπήρξε ανέκαθεν στρατηγικό σημείο και ήταν επίκεντρο συγκρούσεων. Την διάβαιναν ο Κατσαντώνης. ο Λεπενιώτης ,ο Δίπλας, οι θρυλικοί Μπουκοβαλαίοι, και πολλοί άλλοι. Από αυτή τη γέφυρα πέρασε πολλές φορές ο Γ. Καραϊσκάκης. Tον Δεκέμβριο του 1823 ως αρματολός των Αγράφων, επικεφαλής 800 πολεμιστών διήλθε τη γέφυρα Κοράκου και δια μέσου Βρεστενίτσας, Γρέβιας και Σουμερούς για να δώσει τη μάχη του Σοβολάκου με τους Τούρκους. Απετέλεσε το πολεμικό θέατρο των συγκρούσεων ανάμεσα στους εξεγερθέντες κατοίκους του Ραδοβιζίου και τους Τούρκους. Έτσι φονικότατες πολεμικές συγκρούσεις γινόταν συνέχεια στη γέφυρα Κοράκου ιδίως δε κατά τις επαναστάσεις των Ραδοβιζινών του 1854 του 1866 και του 1878» Δημοτικά ποιήματα πού σώζονται περιγράφουν την αγριότητα των συγκρούσεων αυτών. . Ο Γάλλος Ιστορικός ο Πουκεβίλ αναφέρει μεταξύ των άλλων για το «Ολοκαύτωμα» των Σουλιωτών στο Σέλτσο -αυτή την ανείπωτη σφαγή-τον Απρίλιο του 1804. «Χωρίς αμφιβολία η γέφυρα Κοράκου θα υπενθυμίζει για πολύ καιρό τα τελευταία τέκνα του Σουλίου που χάθηκαν το 1804 στις όχθες του Αχελώου. Οι δύστυχοι! Εδώ θα έπρεπε να έχει στηθεί ένα μνημείο γι ' αυτούς που να υπενθυμίζει τη θυσία και το θάνατο τους. Ωστόσο δεν τους πρόσφεραν τίποτε άλλο παρά μόνο μια αιματηρή σελίδα στην Ιστορία της Ελλάδος».   Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΡΑΚΟΥ : Η Μοίρα της όμως τέσσερις αιώνες και πλέον μετά το χτίσιμό της,έμελε να ήταν τραγική, όπως τραγική ήταν και η ιστορία του εμφύλιου σπαραγμού από το 1943 μέχρι το 1949 στην πατρίδα μας. Το στρατηγικής σημασίας γεφύρι θύμα και αυτό της διχόνοιας, ανατινάχτηκε από τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού στις 28 Μαρτίου του 1949 σε μία από τις σφοδρότερες μάχες του εμφυλίου.Ηταν κατά τη διάρκεια των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του Κυβερνητικού στρατού όταν δυνάμεις των ανταρτών που ανήκαν στο Κεντρικό Γεν. Αρχηγείο Νοτ. Ελλάδος (Δ.Σ.Ε Ρούμελης) στράφηκαν στην περιοχή των Πηγών με προορισμό τη γέφυρα του Κοράκου που εξακολουθούσε να είναι σχεδόν αφύλακτη…... Προηγουμένως στις 21-24 Μαρτίου 1949 είχαν αποτύχει να καταλάβουν εξ εφόδου την πόλη της Άρτας. Έτσι καταδιωκόμενοι και αποδεκατισμένοι επιχειρούν να περάσουν προς την ορεινή Θεσσαλία. Κυβερνητικές δυνάμεις πεζικού και των Λ.Ο.Κ έχοντας αεροπορική υποστήριξη, τους ακολουθούν κατά πόδας και καταφτάνουν στην περιοχή. Τα περισσότερα περάσματα του ποταμού είχαν ήδη κλείσει και φυλάγονταν από μικτά στρατιωτικά τμήματα ( όπως η γέφυρα Αυλακίου ). Στις 27 Μαρτίου του 1949 οι δυνάμεις των ανταρτών, ήτοι της 1ης και 2ης μεραρχίας υπό τον Χαρίλαο Φλωράκη (Καπετάν Γιώτη) και Γιάννη Αλεξάνδρου (Καπετάν Διαμαντή) φτάνουν στις Πηγές ΄Αρτας στη δυτική πλευρά του Αχελώου. Πολύ γρήγορα η περιοχή μεταβάλλεται σε κόλαση. Προς τη γέφυρα Κοράκου συμπτύσσονται και κινούνται όλες οι μονάδες του Δημοκρατικού Στρατού και προσπαθούν να την διαβούν. Η αεροπορία επιχειρεί να τους εμποδίσει να περάσουν στην Θεσσαλία, πολυβολώντας ασταμάτητα τη φάλαγγα καθ’οδόν. Εκατοντάδες οι νεκροί. Τα αεροπλάνα τύπου Spitfire πραγματοποίησαν πάνω από 150 εφορμήσεις σε αυτή την αποστολή. Βυθίζονταν βαθιά μέσα στην κοιλάδα του Αχελώου να πλήξουν τη γέφυρα πιο χαμηλά και από τις θέσεις των ανταρτών και αυτοί προσπαθούσαν να τα εμποδίσουν χτυπώντας τα με κάθε μέσο. Παρά τις προσπάθειές όμως τα αεροπλάνα, ως το τέλος της ημέρας δεν κατάφεραν να πετύχουν το στόχο τους. Το γεφύρι βαλλόταν συνεχώς και το πέρασμα από αυτό γινόταν τροχάδην και ένας- ένας. Στρατιώτες και αντάρτες, συγκρούονταν σώμα με σώμα. Οι πρώτοι προσπαθούσαν να κυκλώσουν και να τους αποκόψουν. Οι δεύτεροι αντίθετα, με δραματικές προσπάθειες και πείσμα διεκδικούν τον μοναδικό δρόμο προς τη σωτηρία. Το πέρασμα της γέφυρας. Η απελπισίας ήταν πλέον ο μόνος οδηγός. Ολόκληρη την επομένη ημέρα της 28ης Μαρτίου 1949 μέχρι το σούρουπο, η μάχη γύρω από το γεφύρι κορυφώνεται. Μόλις βραδιάζει και ενώ οι κυβερνητικές δυνάμεις είχαν αγγίξει το γεφύρι, το μηχανικό των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού το ανατινάζει , δίνοντας τέλος στη σύγκρουση. Η ανατίναξη έγινε με 61 κιλά δυναμίτιδας που τοποθετήθηκε στη μέση του γεφυριού και πυροδοτήθηκε μέσα από την Κούλια (το φυλάκιο), από έναν αντάρτη με το όνομα Καραντάος.( Αυτόν που χαστούκισε ο Βασίλειος Καπερώνης-μετέπειτα Πρόεδρος Πηγών-στο Βόλο το1955 όπου εργαζόταν ως οικοδόμος, όταν τον άκουσε σε καφενείο να υπερηφανεύεται ότι αυτός ανατίναξε τη Γέφυρα Κοράκου).Έτσι όταν το μεσαίο τμήμα της γέφυρας σωριάστηκε στον Αχελώο όλα είχαν τελειώσει.. Το ξακουστό γεφύρι είχε πλέον λαβωθεί θανάσιμα. Όσοι αντάρτες του Δ.Σ κατάφεραν να περάσουν τη γέφυρα σώθηκαν. Οι υπόλοιποι είτε πνίγηκαν προσπαθώντας να περάσουν το ποτάμι, είτε έπεσαν στα χέρια του στρατού. Σημειώνεται ότι η αναφορά των παραπάνω γεγονότων, βασισμένη σε ιστορικές πηγές και προσωπικές μαρτυρίες πρωταγωνιστών, γίνεται μόνο και μόνο, για να φωτίσει τις άγνωστες πτυχές της καταστροφής της γέφυρας και όχι να ανακαλέσει δυσάρεστες μνήμες ή να αποδώσει ευθύνες . Αδιάψευστος μάρτυρας της Ιστορίας ,το τηλεγράφημα του Καπετάν Διαμαντή (Γ. Αλεξάνδρου) προς το Αρχηγείο Νοτίου Ελλάδος του Δημοκρατικού Στρατού: «28-03-1949: Τμήματα πέρασαν γέφυρα στοπ / ξεκόφτηκε μια διμοιρία δυτικά του Αχελώου στοπ / αεροπορία στοπ / είχαμε αρκετούς τραυματίες στοπ / λίγους σκοτωμένους στοπ / Γέφυρα ανατινάχθηκε 21.15 στοπ». Σήμερα από αυτό το ξακουστό γεφύρι που αποτελούσε για αιώνες το συνδετικό κρίκο της Θεσσαλίας με την Άρτα και την Ήπειρο έχουν μείνει μόνο τμήματα των δυο βάθρων του. Για μια δεκαετία και πλέον μετά, είχε αποκοπεί παντελώς η επικοινωνία. Μία πρόχειρη «Περαταριά» εξυπηρετούσε τους διαβάτες. Μέχρι που κατασκευάστηκε το 1958 -60΄η νέα τσιμεντένια γέφυρα Κοράκου.. Δυστυχώς όμως ότι άφησε ημιτελές πίσω της η διχόνοια, ήρθαν να το αποτελειώσουν τα έργα εκτροπής του Αχελώου την προηγούμενη 35ετία. Οι εταιρίες με την ανοχή των αρμοδίων αρχών αδιαφόρησαν παντελώς για την διάσωση αυτών των μνημείων και μάλιστα πλειοδότησαν σε αυτή την καταστροφή χωρίς να λογοδοτήσουν ποτέ.Για αποδείξεις, οι φωτογραφίες, η αφίσα «Καταζητούνται από την Ιστορία» της Αδελφότητας Πηγιωτών με τα έγγραφα διαμαρτυρίας και λίγες μεμονωμένες φωνές…. Κανείς άλλος δεν ενδιαφέρθηκε για την τύχη τους. Έτσι είχαμε την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή τους. Τώρα, στην Ανατολική όχθη, το λαβωμένο από τον χρόνο και την εγκατάλειψη διώροφο φυλάκιο του Δερβέναγα η Κούλια (πετρότοιχοι φαγωμένοι και ξεθωριασμένοι μισογκρεμισμένα αψιδωτά παράθυρα, δίχως στέγη) φρουρεί ακόμα το παμπάλαιο μονοπάτι περιμένοντας να φανούν μάταια διαβάτες…. Έτσι λοιπόν σήμερα όλοι μας έχουμε την Ιστορική υποχρέωση να βοηθήσουμε για την αναστήλωση αυτού του μνημείου. Για να κλείσε επιτέλους, μια ακόμη ανοιχτή ιστορική πληγή και να γίνει γέφυρα φιλίας για το μέλλον. Ο Ηπειρώτης σκηνοθέτης της Ε.Ρ.Τ ο Νίκος Παπαθανασίου δημιουργός της ταινίας «Σαν παραμύθι –Η θρυλική γέφυρα Κοράκου» λέει επιγραμματικά¨ ότι «ΖΗΤΕΙΤΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ» που θα την ξαναχτίσει.. Ελπίζουμε- όποιος και αν είναι, φορέας η πρόσωπο-να βρεθεί και σύντομα!!!
Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι,

Γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου

Κατηγορία Κουλτούρα
Γράφτηκε από 24 Μάρτιος 2016
Το έθιμο του μπακαλιάρου

Σχόλια αναγνωστών

Εφημερίδα

download print

Καιρός

EMAIL Επικοινωνίας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.